ο δεκαλογος ενος ΑΛΗΘΙΝΟΥ κιτς-αρχιτεκτονηματος

1) Οσο και προσπαθείς να το αποφύγεις πάντα ενδέχεται να υποπέσεις στην ακαταμάχητη γοητεία της υπερβολής του.

2) Το Κιτς-αρχιτεκτόνημα δεν γνωρίζει χώρα και πόλη. Μπορείς να το βρείς παντού. Απλά το ιστολόγιο αυτό επιχειρεί να “συλλέξει” όλα τα μοναδικά κομμάτια του σύγχρονου ελληνικού κιτς.

3) Το Κιτς δεν γνωρίζει κοινωνικές τάξεις ή μορφωτικό επίπεδο ιδιοκτήτη. Μπορείς να το συναντήσεις απο τις πλούσιες συνοικίες των προαστίων μέχρι το στενό και ανήλιαγο στενό της γειτονιάς μας.

4) Ο στιγματισμός ενός αρχιτεκτονήματος ως Κιτς μπορεί να είναι και άδικος. Στην πραγματικότητα μπορεί ένα αρχιτεκτονικό έργο να είναι τόσο πρωτοποριακό και μπροστά απο την εποχή του, ώστε εμείς οι υπόλοιποι να μην το καταλαβαίνουμε.

5) Ενδέχεται ένα ιστορικό και διατηρητέο κτίριο (Μπαρόκ, εκλεκτικιστικό, Βυζαντικό, ρωμαικό κλπ) να είναι κίτς. Στο ίδιο κτίριο μπορεί να στεγάζονται εκθέσεις έργων τέχνης, κουαρτέτα και συναυλίες, πολιτιστικές εκδηλώσεις κλπ και κατά συνέπεια να μπορεί να υποδύεται με μεγάλη επιτυχία ένα σύγχρονο ναό κουλτούρας και αισθητικής.

6) Για να μην είμαστε άδικοι εκτός απο την αρχιτεκτονική υπάρχει κιτς και στις άλλες τέχνες

7) Οποιοσδήποτε ασκεί κριτική χαρακτηρίζοντας ένα κτίριο κακόγουστο (οι γράφοντες δεν εξαιρούνται καθόλου) μπορεί άνετα να έχει σχεδιάσει και ο ίδιος ένα εξίσου κακόγουστο κτίριο (μπορεί και περισσότερο)

8 ) Οποιοσδήποτε σχεδιάσε ένα Κιτς-αρχιτεκτονημα δεν είχε σκοπο να το πράξει. Αντιθέτως ήθελε να δημιουργήσει ένα κτίριο μοναδικό και καλόγουστο.

9) Για να δημιουργήσεις ένα ειλικρινές Κιτς-αρχιτεκτόνημα θα πρέπει να βάλεις όλη σου την τέχνη, τη φαντασία, το μεράκι και την αγάπη. Φαίνεται έυκολο αλλα δεν ειναι καθόλου.

10) Οι ιδιοκτήτες ενός Κιτς-αρχιτεκτονήματος όχι μόνο δεν το χαρακτηρίζουν ως κακόγουστο και υπερβολικό αλλα αντιθέτως καμαρώνουν για αυτό. Ετσι όταν σταματάει κάποιος να το βγάλει φωτογραφία για προφανείς λόγους, οι ιδιοκτήτες είναι σίγουροι ότι θα δημοσιευτεί στο τελευταίο περιοδικό του “Αρχιτεκτονική και Τέχνη”